Niet meer wegduiken voor foto's

Een onverwachte foto kan harder aankomen dan een spiegel. Je ziet jezelf vanuit een hoek die je niet hebt gekozen en je blik blijft meteen hangen bij je lichaam. Een beeld dat een herinnering had moeten bewaren, voelt ineens als een confrontatie.

Daarna verandert je gedrag. Je biedt aan om de foto te maken, gaat achteraan staan of opent het album niet meer. Je zegt dat foto's je weinig doen, terwijl je ze eigenlijk liever vermijdt.

Dat is niet oppervlakkig. Foto's horen bij herinneringen en bij de manier waarop je later op je eigen leven terugkijkt. Willen bestaan in die beelden zonder eerst te schrikken is een geldige reden om iets te veranderen.

Gebruik die reden rustig. Je hoeft jezelf op de huidige foto's niet af te straffen. Laat ze alleen eerlijk aangeven dat je niet langer wilt wegduiken. Houd je plan vandaag vast, zodat de camera geleidelijk weer gewoon een camera wordt.