Andere mensen tijdens jouw gewichtsverlies

Andere mensen tijdens jouw gewichtsverlies

Als je een zichtbare hoeveelheid gewicht verliest, reageren mensen. Dit artikel behandelt hoe die reacties eruitzien, waarom ze plaatsvinden en hoe je ermee omgaat.

De reacties die je krijgt

Verlies 10, 20 of 30 kilo en je hoort van iedereen. Dit is wat je kunt verwachten:

• "Ben je ziek?"
• "Hoe doe je dat?"
• "Denk je niet dat je te ver bent gegaan?"
• Grappen. Gefluister. Opgetrokken wenkbrauwen.
• Echte bezorgdheid van mensen die om je geven.
• Wrok van mensen die dat niet doen.
• Stille inspiratie van mensen die het ook zouden willen.

Op 92 tot 93 kilo vertelden mijn buurman en mijn ouders me dat ik er "zo mager" uitzag. Ik was eerder 10 kilo lichter geweest en volledig gezond. Maar zichtbare verandering triggert zichtbare reacties.

Deze reacties hebben bijna niets te maken met jouw doelen.

Waarom mensen zo reageren

Als je lichaam drastisch verandert, verstoor je het beeld dat anderen van jou hebben gebouwd. Dit creëert ongemak voor hen, niet voor jou.

De reacties:

• Culturele gewoonte. Mensen becommentariëren lichamen. Het is reflexmatig.
• Persoonlijke onzekerheid. Jouw succes herinnert hen aan hun eigen situatie.
• Verkeerde interpretatie. Snelle zichtbare verandering triggert een gezondheidszorgrespons.
• Automatische waarneming. Mensen merken lichamelijke verandering snel op. Het is instinctief.

De identiteit die ze voor je hebben gebouwd

Mensen maken een versie van jou in hun hoofd. Je bent "de stevige vent" of "degene die van eten houdt". Als je 20 kilo verliest, breek je die categorie.

Sommige mensen passen zich aan. Anderen hebben er moeite mee:

• Ze blijven je behandelen als de oude versie.
• Sommigen maken grapjes omdat jouw verandering hen ongemakkelijk maakt.
• Sommigen trekken zich terug omdat jouw vooruitgang hun stilstand belicht.

Je komt misschien op een punt waar iemand die je zag als "de zware" nu meer weegt dan jij. Dat moment is vreemd en onthullend.

Hoe sociaal eten een probleem wordt

Sociale maaltijden zijn gebouwd rondom overvloed. Porties zijn groot. "Nee bedankt" zeggen trekt aandacht.

Als je met anderen samenwoont, is deze druk dagelijks. Kookluchtjes van anderen. Snacks op het aanrecht. Gedeelde maaltijden.

Het moeilijkste is niet het eten. Het zijn de sociale kosten van nee zeggen. Je kunt het beheren:

• Eet voor sociale evenementen zodat je niet hongerig aankomt.
• Kies eiwitrijke opties als je buitenshuis eet.
• Leg je dieet niet uit tenzij iemand het echt vraagt.
• Als je een keuken deelt, richt een eigen plank in.
• Bestel als eerste in een restaurant.

Grenzen stellen zonder je te isoleren

Je hoeft niemand af te snijden. Zeg dingen als: "Ik houd mijn eten nu bij. Ik zou het op prijs stellen als je me geen snacks aanbood."

Sommige mensen respecteren het meteen. Anderen dringen aan. Houd de lijn toch vast. Je hebt langer geleefd met je ontevredenheid dan wie dan ook. Je hebt hun toestemming niet nodig.

De identiteitsverandering die zij zien voor jij het voelt

Anderen merken je transformatie op voor jij het zelf doet. Ze zien een andere persoon op hen af lopen. Jij ziet nog steeds de oude versie in de spiegel.

Gewichtsverlies verandert afwijzing niet in goedkeuring. Wat het doet is het initiële negatieve signaal verwijderen. Mensen stoppen je af te doen voordat je je mond hebt opengedaan.

Het diepere werk is intern. Je eigen criticus was altijd luider dan die van iemand anders.

Wat je moet onthouden

1. De reacties van anderen gaan over hen, niet over jou.
2. Verwacht opmerkingen. Ze komen van bezorgdheid, onzekerheid en soms jaloezie.
3. Je hebt niemand een verklaring verschuldigd voor je keuzes.
4. Stel grenzen in met de mensen in je huishouden.
5. Mensen kunnen de oude versie van jou nog maanden of jaren blijven zien.
6. De moeilijkste sociale verschuiving is niet het omgaan met anderen. Het is het bijwerken van je eigen zelfbeeld.