Dieta ketogeniczna zwykle ogranicza Makroskładnik dostarczający energii i wpływający na zapasy glikogenu oraz wody.Pełna definicja → na tyle, by utrzymać podwyższoną produkcję ciał ketonowych. Dieta z małą ilością węglowodanów daje znacznie więcej swobody i nie musi prowadzić do ketozy. Przejście między nimi warto traktować jako dopasowanie planu, a nie utratę wcześniejszych efektów.
Jak wygląda bardzo niski poziom węglowodanów
W keto często stosuje się około 20–50 gramów węglowodanów dziennie, ale właściwy próg jest indywidualny. Węglowodany znajdują się także w warzywach, nabiale, orzechach i nasionach, więc limit może szybko się wypełnić.
Nie oznacza to, że trzy ogórki zawsze wykorzystają cały dzienny budżet. Konkretna ilość zależy od masy produktu i sposobu liczenia węglowodanów netto. Zbyt wąska lista jedzenia może utrudniać dostarczenie błonnika, witamin i minerałów.
Dlaczego ktoś wybiera keto
Niektórzy cenią proste granice, mniejszy wybór i wpływ na apetyt. Wczesny szybki spadek wagi wynika jednak w dużej części z utraty wody związanej z glikogenem, a nie z wyjątkowo szybkiego spalania tłuszczu.
Nie trzeba zaczynać keto od przedłużonego postu. Post nie jest również konieczny, by wejść w ketozę. Jeśli wybierasz bardzo niską ilość węglowodanów, możesz przejść do niej stopniowo.
Co daje mniej restrykcyjny wariant
Przy wyższym limicie łatwiej zmieścić owoce, rośliny strączkowe, większą ilość warzyw, nabiał i zaplanowane porcje produktów skrobiowych. Nie ma jednej wartości 100 lub 120 gramów odpowiedniej dla wszystkich. Wybierz poziom, przy którym plan jest odżywczy, sycący i możliwy do utrzymania.
Kalorie nadal mają znaczenie dla masy ciała. Większy wybór nie oznacza jedzenia bez ograniczeń, ale też każda porcja owocu nie jest „wydanym miejscem”, którego trzeba żałować.
Obserwuj trend, apetyt, energię, trawienie i jakość diety. Jeśli masz cukrzycę lub przyjmujesz leki wpływające na glukozę, zmianę ilości węglowodanów omów z lekarzem.
